Hodowla psów

11/08/2008 – 07:05

Psy Yorki Mozgowioczaszka między uszami prawie płaska. Pysk o mocnej żuchwie i cienkich ściśle przylegających wargach, ma długość od wierzchołka nosa do oczu wyraźnie większą niż mózgowioczaszka od oczu do potylicy; wierzchołek nosa yorki o ściętym lekko w dół wierzchu i otwartych nozdrzach powinien być koloru czarnego. Uzębienie regularne, zęby zdrowe, czyste, duże, mocne, zgryz nożycowy. Oczy trójkątnego kształtu, wąsko rozstawione, skośnie i dość głęboko osadzone, koloru czarnego lub tak bardzo ciemnopiwnego, że się wydają niemal czarne. Wyraz spojrzenia przenikliwy, śmiały i pojętny.
Psy Yorki Wkrótce jednak stwierdzono, że do tej okrutnej zabawy lepiej nadają się mieszańce buldoga z białym terierem myśliwskim. Zaczęto więc hodować takie mieszańce pod nazwą Buli and Terrier Dog, zwane również Staffordshire Buli terrier. Były to psy o ciężkiej konstytucji i często o kosmatym lub szorstkim owłosieniu oraz ciętych uszach. James Hinks zamierzał wyhodować psy o lżejszej budowie, krótkiej sierści i jednolitej białej maści.
Psy Yorki Jednakże hodowcy mieli wiele kłopotów z dziedziczną głuchotą całkowicie białych psów. Z czasem pojawiły się bulteriery także o maści ciemnej, m.in. pręgowanej. Tę rasę spotyka się teraz w wielu krajach na całym świecie. Najwięcej miłośników ma ona w Anglii, Ze względu na swoje właściwości psychiczne oraz oryginalny wygląd bulltener może być zarówno miłym psem towarzyszem, jak i psem obrończym. W Polsce pojawił się niedawno i mamy dotychczas zarejestrowanych około 40-50 tych psów (1983 r.), utrzymywanych u nas w charakterze psa towarzysza.
Psy Yorki W tym celu krzyżował buldoga z białym terierem myśliwskim (White Hunting Terrier), chartem angielskim (Greyhound) i z dalmatyńczykiem oraz prawdopodobnie z pointerem. Powstała w ten sposób rasa, która odznaczała się nie tylko białym umaszczeniem, lecz znacznie lżejszą i zwinniejszą budową niż mieszańce zwane Buli and yorkshire terrier.
Psy Yorki Jest to rasa, której pochodzenie jest dość dokładnie poznane. Powstała ona około roku 1836, zawdzięczając to niejakiemu James Hinksowi z Birmingham. W pierwszej połowie XIX w. w Anglii ogromną popularnością cieszyły się walki psów, do których używano z początku buldogów.
Psy Yorki Wszelkie odstępstwa od cech wyżej podanych powinno się uznawać za wady, a ich ocena zależy od stopnia odstępstwa od cech obowiązujących. Zgodnie z regulaminem wystawowym Kennel Clubu głuchota dyskwalifikuje psa. Psy tej rasu muszą nosić ubranka dla psów
Psy Yorki Sierść powinna być krótka, gładko przylegająca, jednakowej długości, twarda w dotyku, z delikatnym połyskiem. Skóra powinna dobrze opinać mięśnie. Umaszczenie. Maść jednolita biała, przy czym pigmentacji skóry i ciemnych łatek na głowie nie uważa się za wadę. Przy umaszczeniu kolorowym powinna przeważać powierzchnia kolorowa. Najbardziej pożądana jest maść pręgowana.
Psy Yorki Wzrost i ciężar nie są ściśle określone i zależą od ogólnej wielkości psa. Głowa. Długa, mocna, dobrze umięśniona, lecz nie ciężka. Przy oglądaniu od przodu ma kształt jajowaty o gładkiej powierzchni bez bruzd lub wklęśnięć, jej profil kształtuje ciągła, od potylicy wzdłuż całego grzbietu nosa aż do jego końca, zgrabna linia łukowata bez przełomu czołowo-nosowego.
Psy Yorki Wygląd ogólny i właściwości psychiczne. Ten terier o mocnej, muskularnej i proporcjonalnej budowie ma wygląd psiego gladiatora. Niezależnie od wielkości psy i suki powinny mieć wygląd określający ich płeć. U psów powinny być widoczne w mosznie obydwa dobrze rozwinięte jądra. Charakterystyczne cechy psychiczne rasy yorkshire terrier: żywe zrównoważone usposobienie, czujność, pojętność, posłuszeństwo względem opiekuna oraz śmiałość w stosunku do przeciwnika.
Psy Yorki Uszy powinny być małe, cienkie, osadzone blisko siebie, stojące. yorki psy powinny móc trzymać je pionowo wyprostowane.W ruchu powinien mieć wygląd dobrze związanego, co się przejawia w charakterystycznych dla rasy posuwistych, szybkich, lekkich i długich krokach. Nogi przednie i tylne o
yorka, oglądane z przodu lub z tyłu, powinny się poruszać równolegle do siebie, współpracując ze sobą przez duży wyrzut do przodu nóg przednich oraz silne odbicie kończyn tylnych na skutek dobrego zgięcia w stawach kolanowych i skokowych.